Foto’s maeken bi’j gedichten van Johan Veenstra

Op de veuraovend van de keunstroute Eupen Stal is in MFC De Ni’je Stienze van Ni’jhooltpae de prissentaosie van ’De overkaant van et waeter’, de ni’je dichtbundel van Johan Veenstra. Dat is een biezundere gebeurtenis, want et is al weer tien jaor leden dat d’r van Veenstra gedichten in boekvorm verschenen. Et gong doe om et prachtige ’Longerlaand’, een gezaemelik boek van  Johan Veenstra en ofbelings van keramische keunst van Peter Hiemstra van Berkoop.

Johan Veenstra: nao tien jaor weer een dichtbundel (foto: Sietske Bloemhoff)

In ‘De overkaant van et waeter’ schrift Veenstra in hiele persoonlike gedichten over himzels en de meensken die in zien leven van belang west hebben of dat nog altied binnen. Kwetsber, sfeervol en mankeliek. Et boek verschient in een exklusieve vormgeving van Sijtze Veldema van Stilet Vormgeving uut Dwingel.

Oproep veur et maeken van foto’s

Tiedens Eupen Stal, die dit jaor op zaoterdag 29 juli uut aende gaon zal, is d’r in de hal van et gebouw van de Stellingwarver Schrieversronte een kleine overzichtstentoonstelling van et wark van Veenstra. De hal zal liekewel veural inricht wodden mit een tentoonstelling van foto’s die maekt binnen n.a.v. een gedicht uut ’De overkaant van et waeter’. Johan Veenstra zorgde, tegere mit de uutgeveri’je van de Stellingwarver Schrieversronte, veur een speciaole selektie van vuuf gedichten. Die vuuf gedichten bin hieronder te lezen. Iederiene die graeg foto’s maekt en deur (ien) van de gedichten inspireerd is, kan wark insturen. Per persoon kun per gedicht maximaol twie foto’s instuurd wodden. Et fermaot van de foto’s is naor eigen keuze, en dat gelt ok veur de keuze kleurefoto of zwatwit.

Tentoonstelling en publikaosie

Et insturen kan digitaol naor info@stellingwarfs.nl: mit vermelding van naeme, email- en postadres, en et tillefoonnommer. Et insturen kan t/m zaoterdag 18 juni. Een speciaole kemmissie, mit o.e. de schriever, bepaolt welke foto’s tentoonsteld wodden. Een selektie uut die foto’s zal publiceerd wodden in et oktobernommer van et Stellingwarver tiedschrift De Ovend. Rond 1 juli zal bekend wezen welke foto’s tentoonsteld wodden en wodt d’r kontakt opneumen mit de maekers d’r van.

 

 

Fietsen 

 

En ie fietsten in de zunne

mit et joongien aachterop.

Soms dan koj’ de stilte heuren

en de geuren van et laand

zweefden as een zute dieze

over bossen, zaand en huzen.

En ie fietsten almar wieder.

 

Alles leek oneindig groot

en de dood was nog een woord

zonder zeerte, zonder zorgen.

’t Leven dat zol altied deurgaon

veur de moeder en et kiend.

Fietsend’ deur een zee van tied,

in de waarme zoemerwiend.

 

 

Droom

 

Ik zag mezels vannaacht as kiend

bi’j ’t oolde spul en hi’j zag mi’j.

Hi’j keek me an en zag de man

die hi’j ooit wodden zol en ik

et kiend da’k lange leden was.

 

’t Was zoemer, et zaand was mul.

D’r hong die dag een waes van

klamme waarmte over ’t laand.

Hi’j hul een bloeme in de haand

en keek as hadde hi’j verwaacht

 

in disse wonderlike droom

zien oold’re ik iniens te zien.

Wat was ’t da ’k in de ogen zag

van die verlaoten krullekop?

Onschuld en een bult ontzag.

 

Doe leup et joongien mit de

zunnebloeme vot, et leven in.

Een tocht mit onrecht, ongemak,

verraod, mar mit as troostpries op

et laest toch ok een kammeraod.

 

 

Roofvoegel

 

Wat bin ’k aanders

as een zwarver,

now de beien van de

sepiepen rood binnen,

de brummels zwat.

 

Ik zwalke deur

et onlaand

van mien wezen.

Een boot veert in

een visioen veurbi’j.

 

De vasse locht

van een meitied

hangt veur een tel

in de leegte

boven et veld.

 

Tot in de veerte:

gien meens te zien.

Mar in de locht

volgt een roofvoegel

elke stap van mi’j.

 

 

 

Borgtocht

 

A’k de boot dwas deur

zoemer en zunne over et

meer sture en et waeter

 

over oons hennespattert,

wee’k tot in et morg

van mien wezen da’k

 

veur altied bi’j je heure.

As borgtocht veur oonze

veertocht, onwis deur een

 

verburgen leven, dat soms

even veur ’t locht komt,

stop ik et geld in de klompe

 

van de broggewipper.

De locht boven et laand

trilt van hitte en verlangst.

 

 

Toegift

 

Haost moe’we maeken

en verleuren jaoren

inhaelen, mien liefste.

 

De eerste vlocht gaanzen

verkondigt dat de tied

oons op ’e hakken zit.

 

Anzeggers van grauwe

vergetelhied zullen

de locht diezig maeken.

 

Kleur zal verwi’jen

in witte winterwiend

over schosselig laand.

 

Kroep as een laeste

toegift van een mooie

haast dichte naost me,

 

veur et leven bevröst.

 

Share

Dan hebben wi’j nog niks te klaegen

Dan hebben wi’j nog niks te klaegen

Jan Saanders Klaos zat lessendaegs

Bi’j Ties van Geert wat op te snieden.

‘Ie hebben now,’ zo zwetste Jan,

‘Gien winters meer as vroeger tieden!

Wat is mi’j now zoe’n druppien sni’j!

Dan mag ‘t mi’j nog wel aanders heugen!

Et was van ien- op twienentachtig,

Doe lag die sni’j, da’s ongeleugen,

Bi’j Pake an de daoke toe!

Et kachellit was vaaste vreuren!

En nargens kon ie onder ‘t ies

Een spraankien waeter meer bespeuren!

Doe laggen in de Weme-bos

De haezen in de eksternusten!

En op een keer zat dokter Sluus

Op ‘t klokkehuus wat uut te rusten!’

(Uut: ‘De oolde pook’, haast 1970)

Share

Veurjaor

pinkster

Mit eupen raemen

vangt et dörp 

et veurjaor op

een waarmer zunne

verdrift et smoeke

van et winterschoft,

deurstroomt et leven

mit een ni’je fleur

en nocht;

trillend hangt de meitied

in de prille nevellocht.

Uut: Zonder zille, Jan van Overtjonger, O0sterwoolde, 1983

Foto: Ype Dijkstra (pinksterbloemen, tussen de Prikkedam en et dörp Makkinge)

Share

Rikkinge

Naor anleiding van de beslist wonderlike, mar veural zorgwekkende, idenen om huzen te bouwen op et kultuurhistorische zo biezundere plak Rikkinge schreef Attie Nijboer et volgende gedicht:

 

Laot mi’j mi’j blieven

nog een betien roeg en puur

een oold stokkien netuur

 

Laot mi’j eupen en wieds

et mooie van mi’j beleven

al kuierende of op ‘e fiets

 

Vermoeg mi’j niet

deur mien hatte en ziel te verpatsen

mien laand te verroppen

 

Niet veur een bouwplan

dat ok eers in de gemiente kan

 

Niet veur onneudige strapatsen

wil ik an de kaant’

dat kan ik niet verkroppen

 

Gao veur mi’j staon

stried veur mien behoold

 

Veur now, veur altied

laot mi’j vri’j

 

Dan blieven bewonderen en

verwonderen haand in haand gaon

 

Maek mi’j niet dat ik verwor

tot een veurgoed veurbi’j

tot inkeld een herinnering in jim onthoold.

Share

Twitteren op 29 jannewaori

Woensdag 29 jannewaori is de nationaole gedichtedag. Die dag is mitien et begin van de ‘Poëzieweek’ die ieder jaor holen wodt en dit jaor tot en mit 4 feberwaori duurt.

Krek as twie jaor leden gaot de Stellingwarver Schrieversronte op 29 jannewaori elk ure een Stellingwarfs gedicht twitteren. Iederiene die d’r nocht an het kan veur die dag een eigen twittergedicht insturen. Daor bin vanzels wel een peer veurweerden an verbunnen… Et moet om een Stellingwarfstaelig gedicht gaon; mar in et Nederlaans mag ok, dan moet et onderwarp liekewel mit Stellingwarf te maeken hebben.

Een twitterbericht, dus ok een twittergedicht, mag bestaon uut hooguut 140 leestekens, inkl. spaties. Et is een butengewoon aorige uutdaeging om je ‘bosschop in dichtvorm’ in die beparkte ruumte kwiet te kunnen. Wie lokt dat en dot mit??

Ie kun je twittergedicht t/m 28 jannewaori mailen naor de Stellingwarver Schrieversronte: info@stellingwarfs.nl.

Share