Gedicht ‘Begin van de haast’ (Jouk)

Begin van de haast

De pessimist kan klaegen!

Hi’j het zien zin!

We zitten in die daegen

Van wiend en regenvlaegen,

En losse donderslaegen!

Et weer wódt min!

Mar kiek es de kestanje, die eupenbaast;

en kiek es naor de franje, dát is de haast!

de hiele grote schilder

van geel en bruun,

de locht is iel en stilder;

en in de tuun

de dalia, die laeter as aanderen bluuit,

de zinnia;

en ’t waeter dat dichtegruuit

van entekros;

de bomen, zo geel en groot,

staon tussen ‘t mos

te dromen vlak an de sloot;

et blad, et blad dat dwarrelt vot op ’e wiend,

et slipt en slat en dwarrelt – de zunne schient

Gien reden om te treuren!

Dat het gien zin!

De wereld is vol kleuren,

Een wonderlik gebeuren!

Zit daorom niet te zeuren,

Mar kiek him in!

Jouk (Martinus Bakker)

(Friese Koerier, 23 september 1953, foto’s: Sietske Bloemhoff)