Sprokien van de haast

paddenstoelen

Bruun staon de bomen

geduldig te dromen

over et pad

en de grunende gracht.

Rood is et blad;

een uutbundige pracht

straolt uut de kleuren

een sprokiesgebeuren.

 

Doodstille naachten;

keboolterties waachten

rustig heur tied.

Aachter de deuren

staon potties mit kleuren;

kwassies ontbreken d’r niet.

‘t Maontien verschient;

rap as de wiend

eupen die deuren!

Now gaot et gebeuren:

de bos wodt een toverkesteel!

Overal zwaarven 

ze mit heur penseel,

overal vaarven

ze rood, bruun en geel.

Kleine keboolterties,

schilderties toch!

‘t Maontien dat lacht

hoog’ in de locht,

diep’ in de gracht.

 

Kleine keboolters,

de dag is d’r weer,

straolend van locht.

Och, bin jim vlocht?

‘k Zie jim niet meer.

‘t Wark van jim hanen,

ja, dát is d’r nog!

‘k Wol jim bedaanken,

waor wonen jim toch?

 

Jouk, uut ‘Een haandvol speulgoed’, 1972

Foto: Lenus van der Broek