Gedichten van Jan van Overtjonger

Uut de bundel ‘Zonder zille’ van Jan van Overtjonger wodden op 31 jannewaori drie gedichten twitterd:

Sni’j,

et ienzeme spoor,

dat mi’j stapvoets volgt

naor de horizon.

 

Thuus

A’k aovens

wiethoeveer

van huus

de steerns zie,

vaalt al et vremde

om me henne weg,

is ‘t me zuver krek

as bin ‘k weer thuus.

 

De wereld

bluuit

krek zo lange

tot hi’j

leegplokt is;

daoromme

plok ik now

alliend nog mar

de dag.

Gedichten van Jouk

Op 31 jannewaori wodden d’r vanwegens Gedichtedag ok een viertal gedichten van Jouk (Martinus Bakker) twitterd:

Regen…

‘t Is allemaole regen,

et regent hieltied deur.

D’r is een protte tégen,

mar ok een protte véúr

 

te zeggen…

 

Tellen…

Hi’j sleug graeg de haand an de flesse

en dronk dan een borrel of zesse.

De laeste keer kwam hi’j tot elf,

doe sleug hi’j de haand an ‘m zelf.

 

Viegeblad

Doe Eva van de appel hapte,

Zee Adam: ‘Ach mien kleine lieve schat,

docht ie dat ik dáór in trapte?’

En plokte rap een viegeblad.

 

Aende

An alles komt een aende,

an alles een begin.

Behalven an De Lende:

die ligt daor tussenin!

Gedichten van Willem Jan Teijema en Jan Veldhuizen

Tiedens de gedichtedag op 31 jannewaori wodde d’r ieder ure een Stellingwarfs gedicht twitterd. Van Willem Jan Teijema weren de volgende te lezen:

 

dichter wezen

mooie zinnen maeken

waor as zo now en dan

mar zeker niet te vaeke

een woortien uutroegelt

dat wel zin het

 

 

de

wiend

beweug jow haoren

zachies

en verdween

fluusterende in et riet

een verhael

van duzend jaoren.

 

 

Uut de bundel ‘De wiend blaost ok wel es aandersomme’ van Jan Veldhuizen wodde twitterd:

 

Dielen

hoe weinig

aj’ ok hebben

 

hoe klein

as je bezit

ok is,

 

et is nooit

te min

om te dielen

Zundagse kost

Stieve ries

Een zundagse kost was vroeger stieve ries. Groffe rieskorrels mos ie daor veur hebben, niet van die kleine korrelties.

Zaoterdags wodden de rieskorrels kookt in volle melk, melk zó van de koe. Ie kookten et tot de ries goed stief wodde. Dan deej’ ze in een grote schaole en dan was ze de volgende dag, zundags dus, goed anstiefd. Aovens teveuren wodden d’r ok rezienen in ‘t waeter zet om op te zwullen.

As et an et eten toe was wodde d’r boerebotter smulten in een statpannegien op de kachel.

En wat was dat dan lekker, zundags. Stieve ries in ‘t bod mit rezienen, bottervet en brune suker d’r overhenne.

 

Winterse kost

Prinsessebonen

Bi’j de winterdag wodde d’r indertied as gruunte nog al es prinsessebonen uut de weckflesse eten. Weckflessen bin uut de tied, mar schienen d’r de laeste jaoren ok wel es weer wat in te kommen. Vandaege-de-dag komt d’r een boel uut de diepvries of uut blik, mar niet iederiene vint bonen uut de diepvries lekker.

Bi’j de zoemerdag mossen de bonen draoded, punt en deurbreuken wodden. Dan bleek laeter nog wel es dat d’r een draotien an zat. Dat was vanzels hiel vervelend, want dan haj’ de mond vol weckbonen, de smaek was lekker, mar die draoden…

De ‘linkerhaand’ wodde ok altied goed vuld mit een stok vleis uut de weckflesse. Dat kon een ribbegien wezen, een karbonade of ok wel een plakke schinke van et varken dat in de maond november slaacht was.

De schinke was licht rookt in et rookhokke dat bi’j haost iedere boerderi’je op de zoolder te vienen was.

(Gegevens Koop Gorte, Stellingwarver Spreukekelinder 2003)